Niyet etmek, çoğu zaman sadece güzel bir dilekte bulunmak gibi algılanır. Oysa niyet, insanın iç dünyasında başlattığı çok daha derin bir yön belirleme hâlidir. Bir şeyi istemek ile ona bilinçli bir niyetle yönelmek arasında önemli bir fark vardır. İstek çoğu zaman zihnin geçici arzularından doğarken, niyet daha merkezden, daha farkındalıklı bir yerden yükselir.
Günlük yaşamda birçok şeyi otomatik şekilde yaparız. Uyanırız, hazırlanırız, işlerimize yetişiriz, kararlar veririz, ilişkiler kurarız; fakat çoğu zaman bu akışın içinde gerçekten neye yöneldiğimizi fark etmeyiz. Niyet etmek, işte tam bu noktada devreye girer. Kişinin kendi enerjisini, dikkatini ve içsel odağını bilinçli bir noktaya toplamasını sağlar.
Bir niyet belirlediğinde aslında kendine şunu söylersin: “Ben bu alanda daha bilinçli olmayı seçiyorum.” Bu cümle dışarıdan basit görünebilir ama iç dünyada güçlü bir karşılığı vardır. Çünkü zihin, odaklandığı şeyi daha fazla fark etmeye başlar. Kalp, yöneldiği alanla daha derin bir bağ kurar. Davranışlar ise zamanla bu içsel yönelime göre şekillenmeye başlar.
Niyet etmenin gücü, sadece dileğin gerçekleşip gerçekleşmemesinde değildir. Asıl güç, kişinin kendi iç dünyasında oluşturduğu hizalanmadadır. Örneğin “daha huzurlu olmak istiyorum” demek bir istektir. Fakat “bugün kendime ve çevreme daha sakin, daha anlayışlı ve daha bilinçli yaklaşmaya niyet ediyorum” demek, kişiyi eyleme yaklaştıran bir farkındalık alanı açar.
Niyet, hayatın kontrolünü tamamen ele almak değildir. Her şeyi kendi istediğimiz gibi oldurmak da değildir. Niyet; yaşamla, kendimizle ve seçimlerimizle daha bilinçli bir ilişki kurmaktır. Bazen niyet ettiğimiz şey birebir gerçekleşmez; fakat o niyet bizi başka bir farkındalığa, başka bir kapıya, başka bir içsel değişime taşır.
Bu yüzden niyet ederken sadece sonuca değil, sürece de açık olmak gerekir. Çünkü niyet, çoğu zaman bizi istediğimiz şeyden önce olmamız gereken kişiye yaklaştırır. Daha sabırlı olmayı, daha net görmeyi, daha güçlü durmayı ya da bazı şeyleri bırakmayı öğretir.
Gün içinde kısa bir duraksama bile niyet için yeterlidir. Sabah uyandığında, bir işe başlamadan önce, önemli bir görüşme öncesinde ya da kendini karışık hissettiğinde birkaç saniye durup içinden şu soruyu sorabilirsin: “Ben bu anın içinde nasıl bir bilinçle var olmak istiyorum?”
Bu soru, niyetin kapısını açar. Çünkü niyet, dışarıdan gelen karmaşanın içinde içsel yönünü hatırlamaktır. Kendi merkezine dönmek, neye hizmet ettiğini fark etmek ve yaşamla daha bilinçli bir bağ kurmaktır.
Sonuç olarak niyet etmek gerçekten işe yarar mı? Evet; ama çoğu zaman beklediğimiz şekilde değil. Niyet, dış dünyayı sihirli biçimde değiştirdiği için değil, önce bizim bakışımızı, seçimlerimizi ve enerjimizi dönüştürdüğü için güçlüdür. Ve bazen hayatımızdaki en büyük değişim, tam da içimizde sessizce verdiğimiz bir niyetle başlar.